Later uit de kast komen als vrouw (Lesbian Late Bloomer)

8 aug
17 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 16 aug

Wanneer je leven ineens verandert

Misschien ben je hier terechtgekomen omdat je verliefd bent geworden op een vrouw. Misschien omdat je merkt dat er gevoelens voor vrouwen in je leven zijn verschenen die je niet langer kunt negeren. Of misschien weet je alleen dat er iets in beweging is gekomen en dat het steeds moeilijker wordt om daar niet naar te luisteren.

Wat de aanleiding ook is, ik ben blij dat je deze pagina hebt gevonden.

Er zijn vrouwen die al vroeg weten dat zij op vrouwen vallen, en er zijn vrouwen bij wie dit besef zich pas veel later aandient, soms na tientallen jaren huwelijk, moederschap, carrière en een leven dat met liefde en toewijding is opgebouwd.

Voor sommige vrouwen voelt het woord lesbisch als een bevrijdende erkenning. Anderen herkennen zich meer in queer, biseksueel of panseksueel. En er zijn vrouwen die geen behoefte hebben aan een label, maar wel voelen dat er iets wezenlijks zichtbaar wordt.

Wat je woorden ook zijn, er dient zich iets aan wat ruimte vraagt.

Ik ben Rosemarijn (Rose). Zelf kwam ik pas op mijn 48e uit de kast.

Mijn huwelijk was niet slecht. Integendeel. Er was liefde. Veel liefde zelfs. We hadden samen een gezin opgebouwd, een thuis gecreëerd en een toekomst voor ons gezien die jarenlang vanzelfsprekend voelde. Juist daarom was deze ontdekking niet eenvoudig.

Misschien herken je dat. Misschien maakt juist de liefde voor je man alles zo ingewikkeld. Omdat hij niet alleen je partner is, maar ook je beste vriend, de vader van je kinderen en degene met wie je dacht oud te zullen worden.

Later uit de kast komen betekent niet dat het leven dat eraan voorafging een vergissing was. Het betekent niet dat de liefde niet echt was. Soms betekent het dat er naast alles wat waar en dierbaar was ook een waarheid zichtbaar wordt die niet langer ongezien wil blijven.

Op deze pagina neem ik je mee langs de verschillende lagen van dit proces. De verwarring, het verlangen, de rouw, de vragen rondom je relatie, je gezin, je identiteit en alles wat zich kan aandienen wanneer je op latere leeftijd ontdekt dat je op vrouwen valt.

Ik hoop dat je iets van jezelf zult herkennen in wat je leest. Soms ontstaat er al ruimte wanneer je merkt dat je niet de enige bent die deze vragen draagt.

Laten we samen kijken naar wat er allemaal om de hoek kan komen kijken wanneer je later in het leven uit de kast komt.

Waarom wist ik dit niet eerder?

Een van de vragen die ik het vaakst hoor, is waarom dit zich juist nu aandient.

Als gevoelens voor vrouwen zo wezenlijk zijn, waarom wist ik het dan niet toen ik twintig was? Waarom niet voordat ik trouwde? Waarom niet voordat ik kinderen kreeg?

Ik geloof niet dat een mensenleven zich ontvouwt volgens de logische lijn die we er achteraf graag van maken. Sommige delen van onszelf laten zich pas zien wanneer er voldoende ruimte ontstaat om ze werkelijk te ontmoeten.

Soms ontstaat die ruimte heel praktisch. Kinderen worden groter. Een carrière vraagt minder aandacht. Het leven dat jarenlang betekenis en voldoening gaf, vraagt niet langer alles van je. Voor het eerst ontstaat er ruimte om te luisteren naar wat er óók in je leeft.

Maar niet alles laat zich zo eenvoudig verklaren.

Wanneer gevoelens voor vrouwen zichtbaar worden

Soms opent een opleiding, een coachingstraject of een ervaring rond intimiteit en seksualiteit een deur waarvan je niet wist dat die bestond. Soms zet een verlies, ziekte of andere ingrijpende gebeurtenis iets in beweging. En soms komt de uitnodiging onverwacht van buitenaf. Een ontmoeting. Een boek. Een vrouw die iets wakker maakt wat al die tijd op je heeft gewacht.

In mijn eigen leven gebeurde het toen mijn zoons het huis uit waren en vrijwel alles zich in een overgangsfase bevond. Juist toen liep zij mijn leven binnen. Achteraf voelde het alsof het leven eerst ruimte had gemaakt voordat deze ontmoeting kon plaatsvinden.

Voor veel vrouwen begint het onderzoeken van hun seksuele geaardheid niet met een besluit, maar met een ervaring. Iets wat zich aandient en aandacht vraagt. Juist daarom kan het zo verwarrend zijn wanneer je op latere leeftijd gevoelens voor vrouwen ontdekt. Omdat je deze nieuwe gevoelens voor het eerst werkelijk ontmoet.

Misschien heb je deze waarheid niet gemist

Vanuit een spiritueel perspectief zie ik dit niet als iets wat te laat komt. Eerder als een uitnodiging om een volgende fase van je leven binnen te gaan.

Soms voelt het alsof een oude identiteit langzaam haar vorm verliest, terwijl iets nieuws zich aandient dat nog nauwelijks woorden heeft.

Dat kan verwarrend zijn. Het kan voelen alsof de grond onder je voeten verdwijnt. Maar het kan ook de eerste beweging zijn van een diep transformatieproces. Een periode waarin het leven je uitnodigt om dichter bij jezelf te komen dan ooit tevoren.

Misschien heb je deze waarheid niet gemist.

Misschien dient zij zich precies nu aan, omdat dit het moment is waarop jij haar kunt ontmoeten.

Wanneer er veel op het spel staat

Wat dit proces vaak zo ingewikkeld maakt, is dat het zelden alleen gaat over seksuele geaardheid.

Er staat vaak een heel leven op het spel.

Misschien houd je nog van je man. Misschien is hij nog steeds je beste vriend, de vader van je kinderen en degene met wie je een groot deel van je leven hebt gedeeld. Maar zelfs wanneer de liefde veranderd is, blijft er vaak veel om vast te houden.

Juist daarom proberen veel vrouwen eerst een manier te vinden waarop beide werkelijkheden naast elkaar kunnen bestaan: het leven dat er al is en de waarheid die zich aandient.

Soms ontstaat er ruimte voor een open relatie, polyamorie of non-monogamie. Soms verandert een liefdesrelatie geleidelijk in een diepe vriendschap. Soms blijkt juist dat loslaten uiteindelijk de meest integere beweging is.

Er bestaat geen juiste uitkomst.

Wat ik wel vaak zie, is dat het moeilijk wordt wanneer je jezelf steeds verder moet verlaten om het bestaande leven overeind te houden. Je kunt wachten, twijfelen of hopen dat wat je voelt weer verdwijnt. Maar wat werkelijk geleefd wil worden, laat zich meestal niet voor altijd naar de achtergrond verplaatsen.

Juist omdat er zoveel op het spel staat, vraagt dit proces om zorgvuldigheid. Om ruimte voor alles wat er tegelijk aanwezig kan zijn: liefde, verdriet, loyaliteit, opluchting, angst, verlangen en schuldgevoel.

Want of je nu afscheid neemt van een partner, een toekomstbeeld of een identiteit die jarenlang vanzelfsprekend voelde, er verandert iets wezenlijks.

En dat verdient aandacht.

Liefde en verlangen volgen niet altijd dezelfde weg

Veel vrouwen die later in het leven ontdekken dat zij op vrouwen vallen, worstelen met een vraag waar de buitenwereld vaak weinig ruimte voor lijkt te hebben.

Hoe kan ik verliefd worden op een vrouw en tegelijkertijd van mijn man blijven houden?

Het antwoord is meestal minder eenvoudig dan mensen hopen.

Want liefde en verlangen volgen niet altijd dezelfde weg.

Je kunt jarenlang oprecht van iemand hebben gehouden en tegelijk ontdekken dat er een deel van jezelf bestaat dat nooit werkelijk tot leven is gekomen. Dat maakt de liefde die er was niet minder echt. Maar het kan wel zichtbaar maken dat liefde soms niet alle delen van een mens kan dragen.

Juist dat maakt deze fase voor veel lesbian late bloomers zo verwarrend. Niet omdat er geen liefde meer is, maar omdat er ineens iets zichtbaar wordt dat niet langer genegeerd kan worden.

Samen zoeken naar wat mogelijk is

Wanneer gevoelens voor vrouwen zichtbaar worden binnen een huwelijk of langdurige relatie, ontstaat er vaak de behoefte om niet direct te kiezen, maar eerst te onderzoeken.

Wat betekent dit?

Wat vraagt dit van ons?

Welke mogelijkheden zijn er?

Sommige stellen onderzoeken of er ruimte is voor een open relatie. Anderen verkennen vormen van polyamorie of non-monogamie. Soms groeit een liefdesrelatie langzaam uit tot een vriendschap die nog steeds diep en betekenisvol is. En soms wordt juist duidelijk dat afscheid nemen uiteindelijk de meest liefdevolle keuze is.

Geen van die uitkomsten is op voorhand beter dan een andere.

Wat telt, is dat er ruimte ontstaat voor eerlijkheid. Voor gesprekken die niet alleen gaan over wat praktisch haalbaar is, maar ook over wat werkelijk waar is.

Wanneer je wordt teruggeworpen op jezelf

Wanneer er een nieuwe vrouw in het leven van je ex-partner verschijnt, raakt dat vaak aan veel meer dan verlies alleen.

Voor veel late bloomers wordt dan zichtbaar wat zij lange tijd niet hebben kunnen benoemen. Je ontdekt misschien dat je altijd van je man hebt gehouden, terwijl de vorm van verlangen die wakker wordt in contact met vrouwen voor jou nieuw is. Juist dat besef kan duidelijk maken waarom deze waarheid zich niet langer laat negeren.

Tegelijk kan het pijnlijk zijn om te zien dat jouw man door een andere vrouw wordt begeerd op een manier die hem goed doet. Alsof er aan beide kanten iets op zijn plaats valt wat jarenlang buiten bereik is gebleven.

Daar zit vaak veel rouw in.

Niet alleen om wat verloren gaat, maar ook om het besef dat jullie allebei hebben geworsteld met iets wat nooit werkelijk opgelost kon worden.

Soms ontstaat er schuldgevoel. Soms verdriet. Soms opluchting. Vaker nog bestaat alles tegelijk.

Ook voor je partner kan het confronterend zijn om te zien dat er bij jou een levendigheid, seksualiteit of verlangen vrijkomt die hij nooit heeft kunnen bereiken, hoe lief en toegewijd hij ook is geweest.

Ruimte voor het verdriet van beide kanten

Juist daarom vraagt dit proces om ruimte voor het verdriet van beide kanten.

Niet om een schuldige aan te wijzen, maar om te erkennen dat liefde soms niet voldoende is om alles te dragen wat een mens in zich heeft.

En dat maakt afscheid niet eenvoudiger, maar vaak wel eerlijker.

Misschien is dat een van de moeilijkste lessen van dit proces: dat liefde en waarheid elkaar niet altijd volledig overlappen.

Dat je iemand kunt liefhebben en toch niet langer kunt blijven leven op een manier die steeds verder van jezelf verwijderd raakt.

En dat juist die erkenning uiteindelijk ruimte kan maken voor een vorm van eerlijkheid die voor iedereen bevrijdend werkt, ook wanneer zij eerst pijn doet.

Rouw, verlangen en een tweede puberteit

Later uit de kast komen brengt vaak een vorm van rouw met zich mee waar weinig mensen je op voorbereiden.

Je rouwt niet alleen om wat er verandert, maar ook om wat er mooi was. Om een huwelijk, een gezin zoals je dat hebt gekend en een leven waarvan je nooit had gedacht dat je er afscheid van zou moeten nemen. Zelfs wanneer je weet dat je een weg volgt die dichter bij jezelf ligt, kan het verdriet groot zijn.

Maar er is vaak nog een andere laag.

Je kunt ook rouwen om een toekomst die nooit heeft plaatsgevonden en die toch jarenlang onderdeel van je leven was. Misschien zag je voor je hoe jullie samen oud zouden worden, hoe er kleinkinderen zouden komen en hoe het leven zich verder zou ontvouwen binnen de wereld die jullie samen hadden opgebouwd.

Die toekomst bestond misschien niet in de buitenwereld, maar wel in je hart.

Wanneer dat toekomstbeeld wegvalt, verlies je niet alleen plannen. Je neemt ook afscheid van de vrouw die je dacht te zullen zijn binnen dat leven.

Tegelijk kan er verdriet zijn om wat je zelf niet hebt geleefd. Om verliefdheden die je niet hebt herkend, ervaringen die je hebt gemist en een deel van jezelf dat jarenlang op de achtergrond aanwezig was.

De vraag hoe je leven eruit had gezien als je dit eerder had geweten, kan diep raken. Niet omdat het verleden nog veranderd kan worden, maar omdat het zichtbaar maakt hoeveel er misschien altijd al in jou aanwezig was.

Wanneer rouw en bevrijding naast elkaar bestaan

Wat veel vrouwen verrast, is dat rouw en bevrijding vaak hand in hand gaan.

Je kunt verlangen naar een vrouw en je man missen. Je kunt voelen dat je niet meer terug kunt naar hoe het was en tegelijk heimwee hebben naar de veiligheid die daarin bestond.

Die tegenstrijdigheid hoeft niet opgelost te worden.

Soms is dat precies hoe een overgangsfase eruitziet: een periode waarin afscheid en thuiskomen een tijdlang naast elkaar bestaan.

Juist dat maakt dit proces zo moeilijk uit te leggen aan mensen die het zelf niet hebben meegemaakt. We zijn gewend om te denken in duidelijke keuzes, terwijl deze fase vaak bestaat uit meerdere waarheden die tegelijkertijd aanwezig zijn.

Wanneer je sociale wereld verschuift

Later uit de kast komen verandert vaak meer dan alleen je relatie. Het verandert ook je plek binnen de wereld die je tot dan toe kende.

We leven in een samenleving waarin heteroseksualiteit nog altijd de norm is. Zolang je binnen dat verhaal blijft, roept dat weinig vragen op. Op het moment dat je daarvan afwijkt, gebeurt er iets.

Niet alleen in jou, maar ook om je heen.

Mensen reageren zelden alleen op jouw coming-out. Vaak reageren ze op wat jouw keuzes in henzelf raken. Voor sommige mensen opent er iets. Er ontstaat meer eerlijkheid, meer verbinding en soms zelfs bewondering voor de moed die deze weg vraagt.

Bij anderen roept het ongemak op. Bezorgdheid. Afkeuring. Soms wordt jouw verhaal weggezet als een fase, een bevlieging of een midlifecrisis.

Wat extra ingewikkeld maakt, is dat je in deze periode vaak niet alleen jouw eigen angst draagt, maar ook die van de mensen om je heen.

Vriendschappen kunnen veranderen. Sommige mensen verdwijnen uit beeld. Andere relaties verdiepen zich juist. En soms verschijnen er nieuwe mensen op je pad bij wie je minder hoeft uit te leggen en meer jezelf kunt zijn.

Niet iedereen zal begrijpen waarom je deze weg gaat.

Maar er komt vaak een moment waarop de belangrijkste vraag niet langer is of anderen jouw waarheid begrijpen, maar of jij bereid bent haar zelf serieus te nemen.

Hoe pijnlijk deze fase soms ook is, zij maakt ook ruimte. Voor nieuwe verbindingen, nieuwe gesprekken en een leven dat steeds meer van binnenuit vorm krijgt.

Een tweede puberteit

Temidden van alle rouw, verwarring en onzekerheid kan er ook iets anders gebeuren. Alsof er na jaren van aanpassing ineens een enorme hoeveelheid levensenergie vrijkomt.

Veel lesbian late bloomers herkennen een periode waarin verlangen, nieuwsgierigheid en vrijheid zich tegelijk aandienen. Een eerste verliefdheid op een vrouw kan voelen als een thuiskomen dat zo diep landt dat het onmogelijk wordt om nog terug te keren naar hoe het was.

Juist daarom voelt deze periode soms als een tweede puberteit. Er is opwinding, maar ook impulsiviteit. Vrijheid, maar ook verwarring. Wat jarenlang heeft gewacht, wil zich soms in één keer laten leven.

Ik ken deze fase van binnenuit en heb haar daarnaast vaak van dichtbij zien ontvouwen in mijn werk. Juist daarom weet ik hoe precair deze periode kan zijn. De energie die vrijkomt is echt, maar dat betekent niet dat iedere impuls gevolgd hoeft te worden.

In de haast om eindelijk te leven wat zo lang heeft moeten wachten, kun je elkaar gemakkelijk kwijtraken. Ik heb gezien hoe mensen die elkaar jarenlang liefhadden elkaar in deze fase diep verwondden, terwijl ze allebei probeerden vorm te geven aan een werkelijkheid die plotseling volledig was veranderd.

Juist daarom vraagt deze fase niet alleen om vrijheid, maar ook om verantwoordelijkheid. Om af en toe te vertragen wanneer alles in je wil versnellen en zorgvuldig te blijven met de mensen van wie je houdt.

Want dit proces gaat zelden over het inhalen van verloren tijd.

Het gaat over leren vertrouwen dat er nog tijd is.

Dark Night of the Soul

Voor mij voelde deze periode als een Dark Night of the Soul.

Niet één donkere nacht, maar een overgangsperiode die maanden of zelfs jaren kan duren.

In de psychologie van Jung wordt dit soms beschreven als een individuatieproces: een fase waarin oude identiteiten, rollen en zekerheden hun vanzelfsprekendheid verliezen, zodat er ruimte ontstaat voor een leven dat meer in overeenstemming is met wie je werkelijk bent.

Dat klinkt mooier dan het vaak voelt.

Want van binnen ervaar je vooral dat wat ooit houvast gaf langzaam afbrokkelt. Je kunt niet meer werkelijk terug naar wie je was, terwijl nog onduidelijk is wie je aan het worden bent.

Juist dat maakt deze fase vaak zo eenzaam.

De mensen om je heen zien meestal de keuzes die je maakt. Wat zij niet zien, is het innerlijke landschap waar je doorheen beweegt. De twijfel, de angst en het voortdurende verlangen om terug te keren naar iets wat bekend en veilig voelt.

Alles in ons zoekt van nature naar zekerheid. Een antwoord. Een plan. Een toekomstbeeld. Maar juist in deze fase bestaat die zekerheid vaak niet.

Dat vraagt een vorm van moed die moeilijk uit te leggen is aan iemand die dit proces nooit zelf heeft doorgemaakt.

Misschien is dat wel de grootste uitdaging van een Dark Night of the Soul: de bereidheid om een tijdlang in het niet-weten te leven, totdat langzaam zichtbaar wordt wie je aan het worden bent.

Wanneer waarheid geen ruimte krijgt

Veel vrouwen stellen hun coming-out jarenlang uit. Niet omdat ze niet weten wat ze voelen, maar omdat ze het wel weten.

Ze wachten tot er meer rust is. Tot de kinderen ouder zijn. Tot hun partner beter in zijn vel zit. Tot het leven wat minder van iedereen vraagt.

Alleen komt dat moment vaak niet.

Het leven blijft nieuwe redenen aandragen om nog even te wachten. En ergens onderweg ontstaat de overtuiging dat zwijgen de meest liefdevolle keuze is.

Toch verdwijnt een waarheid niet wanneer zij geen ruimte krijgt.

Wat niet geleefd mag worden, verhuist vaak naar de schaduw. Daar blijft het niet stil wachten. Het verschijnt in afstand, verdriet, spanning of een gevoel van leegte waarvoor niemand precies woorden lijkt te hebben.

Voordat ik zelf uit de kast kwam, werkte ik jarenlang als coach. In die periode zag ik keer op keer hoe gezinnen kunnen gaan dragen wat nooit wordt uitgesproken. Partners die steeds harder hun best gaan doen terwijl ze zichzelf onderweg verliezen. Kinderen die voelen dat er iets speelt zonder te begrijpen wat het is.

Wat bedoeld was als bescherming, kan langzaam een steeds zwaardere last worden voor iedereen die ermee leeft.

En hoe langer dat duurt, hoe meer energie het kost om een werkelijkheid in stand te houden die niet langer klopt.

Misschien is dat wel de moeilijkste confrontatie van dit proces. Dat wat jarenlang voelde als liefde, soms ook angst blijkt te bevatten. Angst om te kwetsen. Angst om afgewezen te worden. Angst om iets te verliezen wat dierbaar is.

Terwijl juist het uitstellen van de waarheid vaak zijn eigen prijs vraagt.

Kinderen leren uiteindelijk niet alleen van wat wij zeggen. Ze leren van hoe wij leven. Van de ruimte die wij onszelf wel of niet toestaan.

Misschien is dat wel een van de grootste geschenken die je kunt doorgeven: het besef dat een mens zichzelf niet hoeft te verlaten om geliefd te zijn.

Begeleiding voor lesbian late bloomers

Misschien besef je na het lezen van deze pagina hoe gelaagd dit proces werkelijk is.

Wat van buitenaf soms lijkt op één beslissing, blijkt van binnen vaak een van de meest ingrijpende transities van een mensenleven. Liefde en verlies, verlangen en schuldgevoel, vrijheid en angst kunnen allemaal tegelijk aanwezig zijn.

Ik weet dat niet alleen vanuit mijn werk, maar ik ken dit landschap ook van binnenuit.

Ik ken de liefde voor een man en het besef dat die liefde niet alle delen van jezelf kan dragen. Ik ken het heimwee naar wat was, het verlangen naar wat zich aandient en de verwarring van het tussenland daartussen.

Als coach, trainer, intimiteitscoach en seksueel therapeut begeleid ik al jarenlang vrouwen én mannen die later in het leven ontdekken dat zij op vrouwen of mannen vallen.

Iedere situatie is anders. Daarom onderzoeken we tijdens een vrijblijvend kennismakingsgesprek eerst waar jij staat, wat er speelt en welke vorm van begeleiding het beste aansluit bij jouw proces.

Intimiteit onderzoeken zonder direct te hoeven daten

Een vraag die ik regelmatig hoor van lesbian late bloomers, en die ik zelf ook heb gekend, is verrassend eenvoudig:

Hoe ontdek ik eigenlijk wat ik voel, zonder dat ik meteen hoef te daten of een relatie hoef aan te gaan?

Wanneer je jarenlang in een heteroseksuele relatie hebt geleefd en pas later gevoelens voor vrouwen ontdekt, ontstaat er vaak een verlangen om te onderzoeken wat er in je leeft. Niet omdat je direct een nieuwe partner zoekt, maar omdat je nieuwsgierig bent naar jezelf. Naar je verlangen. Naar je lichaam.

Misschien heb je jezelf er wel eens op betrapt dat je zocht naar vrouwelijke sekswerkers. Niet omdat je op zoek was naar seks, maar omdat je geen woorden had voor wat je werkelijk zocht.

Veel late bloomers herkennen dit. Je verlangt niet direct naar een relatie of seks. Je verlangt naar een ervaring. Naar een veilige manier om te ontdekken wat er in jou leeft, zonder jezelf meteen in de wereld van datingapps, verwachtingen of nieuwe liefdes te hoeven storten.

Wanneer er behoefte ontstaat om niet alleen over intimiteit, verlangen en seksualiteit te praten, maar deze ook op een veilige en professionele manier te onderzoeken, kan dat worden gecombineerd met ervaringsgerichte sessies.

Klik hier voor sessies op maat door Ruby & Rose.

Soms ontstaat er pas helderheid wanneer iets niet alleen wordt besproken, maar ook voorzichtig mag worden ervaren.

Samen onderzoeken wat mogelijk is binnen je relatie

Voor sommige vrouwen leidt de ontdekking van gevoelens voor vrouwen niet direct tot een scheiding. Soms ontstaat juist de behoefte om samen te onderzoeken welke ruimte er binnen de relatie aanwezig is voor vrijheid, verlangen, intimiteit of nieuwe vormen van verbinding.

In dat proces kan het waardevol zijn om je partner te betrekken bij ervaringsgerichte intimiteits-sessies.

Niet om ergens van overtuigd te worden of een bepaalde relatievorm na te streven, maar om samen te ontdekken wat er gebeurt wanneer verlangens zichtbaar mogen worden in plaats van alleen besproken.

Soms ontstaat er meer begrip voor wat er werkelijk speelt. Soms openen zich gesprekken over een open relatie, polyamorie of non-monogamie die eerder onmogelijk leken. En soms wordt juist duidelijk dat de wegen langzaam uit elkaar groeien.

De uitkomst ligt nooit vooraf vast.

Wat deze vorm van begeleiding wel kan bieden, is een veilige ruimte waarin partners samen kunnen onderzoeken wat er mogelijk wordt wanneer waarheid, verlangen en liefde niet langer tegenover elkaar hoeven te staan.

Je hoeft dit niet alleen te doen

Voel je dat deze pagina iets in beweging heeft gebracht en wil je daar niet langer alleen mee rondlopen, dan ben je welkom.

Voel je na het lezen van deze pagina herkenning, opluchting, verwarring of misschien zelfs een gezonde spanning?

Dan nodig ik je uit om contact met me op te nemen.

We beginnen altijd met een vrijblijvend en kosteloos kennismakingsgesprek. Daarin onderzoeken we wat er op dit moment speelt en welke vorm van begeleiding het beste aansluit bij jouw situatie.

Omdat later uit de kast komen vaak veel lagen van het leven raakt, werk ik uitsluitend met trajecten. Wat zich jarenlang heeft opgebouwd, laat zich zelden in een paar gesprekken begrijpen.

Tijdens het traject wandelen we samen door deze fase heen. Er is ruimte voor de vragen, twijfels, verlangens en keuzes die zich onderweg aandienen. Tussen de sessies door ontvang je reflecties, oefeningen en werkmateriaal die helpen om wat zichtbaar wordt ook werkelijk een plek te geven in je dagelijks leven.

De begeleiding kan zowel online als op locatie plaatsvinden.

Veel lesbian late bloomers kiezen voor online begeleiding, omdat deze periode zich vaak afspeelt naast werk, gezin, een huwelijk, een scheiding of een complexe thuissituatie.

Online blijkt vaak veel meer mogelijk dan mensen vooraf verwachten.

Wanneer er daarnaast behoefte is om op een ervaringsgerichte manier te werken met intimiteit, aanraking, sensualiteit, verlangen of innerlijk consent, kan dit worden aangevuld met een traject binnen Ruby & Rose.

Misschien blijft het bij een kennismakingsgesprek.

Misschien blijkt het de eerste stap in een proces dat je leven diepgaand verandert.

Wat het ook wordt, je bent welkom.

Begeleiding op maat

Later in het leven ontdekken dat je op vrouwen valt, raakt vaak veel meer dan alleen je seksuele geaardheid. Het kan je relatie, gezin, identiteit, werk en toekomstbeeld in beweging brengen.

Daarom werk ik uitsluitend met persoonlijke trajecten. Zo ontstaat er voldoende ruimte om niet alleen inzicht te krijgen, maar ook om stap voor stap te integreren wat zich tijdens dit proces aandient.

Tijdens een vrijblijvend en kosteloos kennismakingsgesprek onderzoeken we samen welke vorm van begeleiding het beste aansluit bij jouw situatie en jouw proces.

Online begeleiding (meest gekozen)

De meeste lesbian late bloomers kiezen voor een online traject.

Juist omdat deze periode zich vaak afspeelt naast een huwelijk, gezin, werk of een complexe thuissituatie, biedt online begeleiding veel vrijheid en privacy. Je hoeft niet te reizen en kunt de sessies volgen vanuit een veilige, vertrouwde omgeving.

De sessies vinden plaats via Zoom en worden aangevuld met reflectievragen, oefeningen en praktisch werkmateriaal, zodat jouw ontwikkeling ook tussen de sessies door verdergaat.

Een online sessie duurt ongeveer 90 minuten.

Je kunt kiezen uit:

3 sessies van 90 minuten € 795 incl. btw

6 sessies van 90 minuten € 1.595 incl. btw

9 sessies van 90 minuten € 2.395 incl. btw

Zakelijke facturatie is mogelijk.

Persoonlijke trajecten op locatie

Voor wie behoefte heeft aan meer verdieping, vertraging en ervaringsgericht werken, zijn er ook meerdaagse trajecten op locatie.

Door meerdere dagen samen te werken ontstaat er ruimte om patronen te onderzoeken, nieuwe ervaringen op te doen en deze stap voor stap te integreren.

De trajecten vinden plaats op een locatie waar ik op dat moment werk of in retraitecentrum De Korenhorst in de Achterhoek, Nederland.

Een begeleidingssessie duurt ongeveer 2 uur.

Overnachtingen zijn niet inbegrepen, maar wel mogelijk. Vanaf 80 euro per nacht incl. ontbijt.

Tweedaags traject

2 dagen • 6 begeleidingssessies van ongeveer 2 uur

€ 2.495 incl. btw

Driedaags traject

3 dagen • 9 begeleidingssessies van ongeveer 2 uur

€ 3.795 incl. btw

Vijfdaags traject

5 dagen • 12 begeleidingssessies van ongeveer 2 uur

€ 4.995 incl. btw